[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 130 تا 134 ] وَ مَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 130 ) إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 131 ) وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 132 ) أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 133 ) تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ ( 134 ) ترجمه : كيست كه از ملت و آئين ابراهيم روى بگرداند و اعراض نمايد مگر مردمان سفيه و بىخرد در صورتى كه ما ابراهيم را در دنيا برگزيديم و برترى داديم و او در آخرت از صالحين و شايستگان است ، آن گاه ابراهيم گرامى گرديد كه پروردگار او فرمود اى ابراهيم تسليم امر پروردگار شو گفت تسليم گشتم و منقاد امر پروردگار عالميان گرديدم . ابراهيم و يعقوب بفرزندان خود توصيه نمودند كه اى فرزندان ما خداوند براى شما دين و آئين پاك انتخاب نموده و شما از آن دين و آئين پيروى كنيد بطورى كه نميريد مگر اينكه مطيع و مسلم باشيد ، آيا شما مسلمانها حاضر بوديد وقتى كه يعقوب را موت در رسيد در آن هنگام بپسران خود گفت شما بعد از من چه چيز را عبادت مينمائيد گفتند ما عبادت ميكنيم خداى تو را و خداى آباء تو را ابراهيم و اسمعيل و اسحق كه آن خداى يگانه است و ما آن خداى يگانه را منقاد و مطيعيم ، آن گروهى كه گذشتند هر چه كردند و كسب نمودند نفع يا ضرر آن براى خود آنهاست و نيز شما آنچه بكنيد نفع و ضرر آن عايد خودتان ميگردد و شما مسئول كار آنان نخواهيد بود .